Zoveel afgestudeerden kende Sint-Victor in de jaren 1908 nog niet.  De school was immers pas negen jaar eerder opgericht.  Gezien het ruime recruteringsgebied woonden de meesten zelfs buiten Turnhout of de verdere omgeving.  Maar toch onderhielden Pastoorke Janssens (de eerste aalmoezenier van Sint-Victor) en broeder Theodoos (de prefect van het secundair) vele contacten met hun vroegere leerlingen.

Naar aanleiding van deze contacten werd meermaals de wens uitgedrukt om de vroegere schoolkameraden nog eens terug samen te brengen.  En zo kwam het dat de aalmoezenier en desgevallend een vriendenbijeenkomst te organiseren.

De respons op deze omzendbrief overtrof alle verwachtingen en in plaats van een eenmalige bijeenkomst te organiseren, veranderde men de plannen en ging men, “op algemeen verzoek” (zo lezen we in archiefstukken), over tot de oprichting van een heuse oud-leerlingenbond.  De uitnodiging voor de stichtingsvergadering klonk als volgt:

“Mijnheer en geachte vriend,

Reeds dikwijls werd mij de wensch uitgedrukt eenen bond der oud-leerlingen van het Sint-Victorgesticht tot stand te zien komen.

Hierdoor zouden de vroegere studiemakkers in de gelegenheid gesteld worden elkander jaarlijks in een genoeglijk samenkomen weder te zien, de aangename leerjaren nog eens te herdenken, en willicht ook kunnen medewerken tot ondersteuning van het Katholiek onderwijs wiens onschatbare voordelen zij zelve eens genoten.

Mij dunkt dat, nu het Sint-Victorgesticht weldra het tiende jaar van zijn bestaan ingaat, er niet langer met de verwezentlijking van dien wensch mag gewacht worden. Ik reken daarom op de medewerking van al mijn vrienden, de oud-leerlingen van het Sint-Victorgesticht, en verzoek hen bij dezen deel te willen nemen aan de stichtingensvergadering die zal plaatshebben op zondag 16 augustus.  Zie hier de dagorde:

9.30 uur      Plechtige mis in het Sint-Victorgesticht
10.30 uur    Vergadering der oud-leerlingen tot het vaststellen der standregelen van den Kring
1 uur           Wandeling naar het buitengoed der Broeders
4 uur           Feestmaal in de zaal van het Kempisch Syndicaat

Spijskaart:

Lentesoep
Vleeschpastei
Visch met aardappelen
Ossenspier met groentenkrans
Hesp met salaad
Nagerecht

Prijs (zonder de dranken): 2,75 fr.

Hiernevens zult gij een bijtredingsbulletin vinden welke ik u vriendelijk verzoek mij voor 9 augustus e.k. te willen terugzenden aan onderstaand adres.

In de hoop u op deze vergadering tegenwoordig te zien, bied ik Ued., de verzekering mijner innige verkleefdheid.

Jos Janssens
Begijnhof 11, Turnhout.”

Een periode van hoge bloei brak aan.  “De verkleefdheid aan ons gericht”, zoals het in de bestuursverslagen heette, werd op allerlei gebieden geconcretiseerd, vooral dan in de daadwerkelijke steun aan de leerlingen van de school en aan de apostolaatswerken van de congregatie.

De steun aan de school kreeg vorm in de oprichting van het zgn. “Wezenfonds” (later: het Fonds der meestbegaafden) en in de publicitairen acties ten voordele van Sint-Victor.
Want het was eigenlijk om de opvang en de opleiding van de jongens-wezen dat de toenmalige OCMW de Broeders van Liefde had gevraagd om zich in Turnhout te komen vestigen.  Uiteindelijk werd Sint-Victor een “instituut op ruime basis” dat niet enkel over een weeshuis en een “beroepsafdeling” beschikte, maar als een grootse instelling die met een weeshuis, een internaat en externaat, met een lagere school, een “section scientifique”, een “section commercial” en een “section professionelle” van start ging.

Weze die in de beroepsafdeling zaten konden gemakkelijk een centje bijverdienen door buiten de lesuren opdrachten van buiten mee uit te voeren.  Deze opbrengsten werden “op een boekske” gezet en wanneer de jongere afstudeerde, beschikte hij aldus over een bescheiden startkapitaal voor zelfstandige vestiging.  Wezen die in andere afdelingen studeerden, mochten met oud-leerlingen gaan musiceren of toneelspelen en de opbrengsten hiervan werden tevens in het wezenfonds gestort zodat ook dezen de school met een volledige nieuwe uitzet en wat zakgeld konden verlaten.  Toen het weeshuis in 1923 naar Tessenderlo verhuisde, bleef de fondsenwerving door de Kring bestaan.  Studiebeurzen bestonden er in die tijd nog niet, maar begaafde leerlingen die, omwille van familiaal-economische situaties, niet verder konden studeren, werden toch uit dit fonds geholpen.  En sowiezo kregen de tweede, derde, vierde, … zoon van een oud-leerling die in de middelbare werd ingeschreven een korting op zijn rekening “leer- en schrijfboeken”.  Behalve de opbrengsten van toneel- en muziekavonden werden ook schenkingen en een deel van de lidgelden voor dit doel gereserveerd.

Maar ook missiewerken van de congregatie werden genereus gesteund.  Een belangrijk deel van de opbrengsten van het schooltoneel, van de opvoeringen van Pogen, van de culturele avonden en tal van andere activiteiten, werden beleefd en met fierheid aan deze congregationele projecten geschonken.  De generositeit van de oud-leerlingenbond in dit verband is niet bij benadering te becijferen, maar de dankbaarheid van de congregatie is dan ook navenant zeer groot.

Tot op de dag van vandaag blijft de KSVK deze goede werken met vreugde en in erkentelijkheid vervullen.  Het aantal maandvergaderingen, conferenties, colloquia, soupées en andere activiteiten is de laatste tijd wel wat teruggelopen maar de bijeenkomsten hebben niets aan hartelijkheid en vriendsschappelijkheid ingeboet.

Op de dag van vandaag mag onze oud-leerlingenbond, met gepaste fierheid, de naam “Koninklijke maatschappij” dragen.  In 1933, naar aanleiding van het vijfentwintigste jaar van haar bestaan, werd de Kring deze eretitel toegekend.  Vandaar ook dat we dit jubileum op een vorstelijke wijze willen vieren.  Hierover leest u op de volgende pagina’s meer.

Br. L. Van Dyck
Directeur